آیین راه رفتن بر روی آتش در سریلانکا

آیین راه رفتن بر روی آتش یا Fire Walking یکی از پرشورترین و عرفانی‌ترین آیین‌های مذهبی در سریلانکاست که به‌ویژه در مراسم معبد کاتارگاما (Kataragama) در جنوب شرقی این کشور برگزار می‌شود. این آیین ریشه در باورهای هندویی دارد، اما بودایی‌ها و حتی مسلمانان هم در آن شرکت می‌کنند و همین، کاتارگاما را به نماد همزیستی دینی در سریلانکا تبدیل کرده است.

در این مراسم، شرکت‌کنندگان با نذر و نیت قبلی، پس از روزها روزه‌داری، نیایش و آماده‌سازی روحی، در حالت خلسه و با پای برهنه بر روی بستر خاکسترهای داغ قدم می‌گذارند. باور بر این است که این عمل نمادی از گذر از درد و رنج دنیوی به سوی خلوص و رستگاری معنوی است. برخی افراد نیز این آیین را به نیت شفا، اجابت دعا یا وفای به نذر انجام می‌دهند.

آیین فایر واکینگ معمولاً با طبل‌زنی، آوازهای مذهبی، رقص‌های آیینی و حمل نمادهای مقدس همراه است. فضای مراسم آمیخته‌ای از احترام، هیجان و نیایش است و بسیاری از شرکت‌کنندگان به حالت‌های خلسه یا وجد معنوی می‌رسند. آن‌ها باور دارند اگر نیت پاک باشد، پاهایشان نمی‌سوزد.

این آیین هرساله هزاران زائر و گردشگر را به معبد کاتارگاما می‌کشاند. مشاهده‌ی راه رفتن افراد عادی بر روی آتش، تجربه‌ای فراموش‌نشدنی از قدرت ایمان، سنت و ارتباط عمیق انسان با نیروهای معنوی است. آیین فایر واکینگ نه‌تنها یک مراسم مذهبی، بلکه جلوه‌ای از فرهنگ، تعهد و معنویت مردم سریلانکا به‌شمار می‌آید.